S.M. Rafaela Czernigiewicz, „Z przeszłości naszego Zgromadzenia” Nr 3/1973 r.

W Zgromadzeniu naszym.

S. M. Symplicja Rotariusz, będąc w latach 1884-1885 na kweście w Belgii, zapoznała się z  duchem Arcybractwa Najświętszego Oblicza Pana Jezusa założonego w Tours i została zamianowana przez jednego z biskupów belgińskich za zgodą biskupa krakowskiego pierwszą zelatorką Bractwa Najświętszego Oblicza w Polsce. Przebiegając Francję w swoich wędrówkach kwestarskich, była również i w Tours. Od tego czasu siostry felicjanki zaczęły szerzyć kult Przenajświętszego Oblicza.

Ponieważ w przeciągu 3-ch pierwszych lat wpisało się do Arcybractwa ok. 4000 osób a w następnych ok. 10.000, M. M. Magdalena Borowska wystarała się o afiliację naszego bractwa erygowanego w Krakowie w 1894 r. do Arcybractwa w Tours. Listy, zawierające wykazy osób zapisanych do Bractwa, corocznie były wysyłane do Tours, stąd przypuszczamy, że dlatego nie mamy w archiwum żadnych starych wykazów, a księgi chyba nie prowadzono. Zachowała się tylko księga prowadzona od 1948 roku i brudnopis niezupełny z poprzednich lat.

Zelatorkami Bractwa, które miało swoją siedzibę przy naszym kościele na Smoleńsku, były: S. M. Symplicja Rotariusz, S. M. Gabriela Budzyńska, S. M. Hugolina Klimaszewska. Imiona następnych zelatorek nie są dokładnie znane. Ponieważ bractwami w ogóle zajmowały się siostry wymieniane w niektórych katalogach: „do Bractw”, podajemy ich imiona: S. M. Jozafata Reschieff, S. M. Bernardyna Samborska, S. M. Izabela Jabłkowska, M. M. Julianna Czarnowska, Rajmunda Kruszyńska, S. M. Witalisa Dedeko, S. M. Stefania Barańska, S. M. Bonawentura Zarzycka, S. M. Ignacja Zarzycka, S. M. Teodora Kmiecik, S. M. Ewangelista Kłap, S. M. Bonawentura Zarzycka.

W liście pisanym do Konsystorza w 1895 r. w związku z drukowaniem patencików i  mianowaniem nowej zelatorki M. M. Magdalena zaznacza, że corocznie wpisuje się do krakowskiego Arcybractwa Najświętszego Oblicza tak w Polsce jak i w Ameryce ok. 1000 nowych członków. Obecnie wpisuje się ok. 500 osób na rok.

Jeśli chodzi o Matkę Założycielkę, to jeden ze świadków do Procesu Informacyjnego o Jej Beatyfikację zeznał, że bardzo często modliła się leżąc krzyżem przed wizerunkiem Najświętszego Oblicza znajdującym się na korytarzu w Domu Macierzyńskim na Smoleńsku i błagała wtedy o łaski dla Sióstr, które wahały się w powołaniu, którym groziło wydalenie lub były w ciężkich tarapatach wewnętrznych. Nie wątpimy, że modlitwa Matki za swoje duchowne dzieci była przez Boga wysłuchiwana.

Celem zapoznania Sióstr z obowiązkami i odpustami członków Arcybractwa podaje się wyciąg z „Karty wpisowej”, drukowanej w 1972 r.:

Obowiązki członków są następujące:

  1. Odmawiać codziennie w intencji Arcybractwa: Ojcze nasz, Zdrowaś Maria, Chwała Ojcu i następujące wezwanie:

PANIE OKAŻ NAM TWE ŚWIĘTE OBLICZE, A BĘDZIEMY ZBAWIENI !

  • Nosić na sobie medalik, krzyżyk lub szkaplerz z wyobrażeniem Świętego Oblicza.
  • Rozszerzać według możności nabożeństwo do świętego Oblicza Zbawiciela.
  • Być wpisanym w liczbę członków.

Odpusty zupełne nadane przez Penitencjarię Apostolską 1 października 1968 roku:

Dzień przyjęcia i następujące święta:

Święto Oblicza Pana Jezusa (piątek przed Środą Popielcową)

Siedmiu Boleści Matki Bożej (15 września)

Św. Piotra Apostoła (29 czerwca)

Piąta niedziela Wielkiego Postu (dawna pierwsza Niedziela Męki Pańskiej)

Tours, 21 listopada 1972 roku                                                               /-/ Louis Ferrand, arcbp Tours

Podaje się do wiadomości sióstr, że do Arcybractwa Najświętszego Oblicza przy naszym Zgromadzeniu jest zapisanych bardzo wiele osób świeckich, natomiast brak nazwisk Sióstr Felicjanek. W starszych domach jest ze czcią przechowywany Obraz Najświętszego Oblicza; kiedyś paliło się przed nim lampkę. Byłoby to powrotem do źródeł, według ducha naszych Założycieli, aby Siostry ożywiły w sobie ten kult i zyskiwały nowych czcicieli Przenajświętszego Oblicza, a nie dawały się w tym wyprzedzać innym Zgromadzeniom czy osobom świeckim.

CODZIENNE OFIAROWANIE SIĘ NAJŚWIĘTSZEMU OBLICZU JEZUSA

Najświętsze Oblicze Jezusa, na którym na wieki zostało wpisano Boskie męczeństwo, przyjęte dla odkupienia ludzkości, uwielbiam Cię i kocham. Przez wstawiennictwo Maryi Niepokalanej poświęcam Ci dzisiejszy dzień i całe moje życie. W Jej przeczyste dłonie składam modlitwy, czyny i cierpienia tego dnia, aby zadośćuczynić i wynagrodzić za grzechy wszystkich stworzeń. Spraw, abym stał się Twoim apostołem. Zwracaj zawsze na mnie Twoje łagodne spojrzenie i spójrz na mnie miłosiernie także w godzinie śmierci. Amen.


[1] Żadna z nas nie przeprowadziła dotychczas studium nad rozpowszechnieniem czci Najświętszego Oblicza Pana Jezusa w Polsce, O. Honorat w swoich dziełkach nic na ten temat nie napisał, stąd możemy snuć tylko domniemania.

[2] Z opowiadania ustnego s. Klary Antosiewicz, Kanoniczki św. Ducha.